[[วันนี้รูปเยอะนะคะ]]

หม่ามี๊ก็เพิ่งจะรู้ตัวว่าไม่ได้อัพไดนานตั้งเกือบเดือนนึงนะลูก ฮิๆๆ

รู้ตัวแต่ว่าไม่ได้อัพไดหลายวัน ไม่นึกเลยว่าเกือบจะถึงเดือนนึง โว้วๆ

ว่าแล้วเลยรวบรวมมาอัพซะเลยดีกว่า

วันที่ 18 พ.ค.

หม่ามี๊กับป่ะป๊าแอบขอหนีลูกไปถนนคนเดินสักหน่อย

โอโห....... นับๆดู ไม่ได้ไปถนนคนเดินกับป่ะป๊าตั้งปีกว่าแล้วนี่

ก่อนล่าสุดก็ไปก่อนท้อง และล่าสุดก็ไปกับน้าเหมียว น้าพูน ป้าดาว และป้ายุ้ย ตอนที่น้าเหมียวและน้าพูนมารับขวัญหนูที่เชียงใหม่

ไปครั้งนี้เดินซื้อกินตลอดทางเลย

ในมือมีแต่ของกิน หมดไปหลายร้อยเลยได้ข่าว (กว่าจะรู้ตัวก็สายแล้ว ฮ่ะๆ อิ่มแต่ตัวเบาหวิวเลย)

และหลังจากนั้นก็จำไม่ค่อยได้ อิอิ...

จำได้อีกทีก็........

หลังจากที่ป้าเอ๋เข้าโรงพยาบาล วันรุ่งขึ้นเราก็ไปเยี่ยมกัน (ไปกันทั้งฉามคนเลย)

ไปกันตอนเช้า ไปถึงป้าเอ๋กำลังคุยๆๆๆ และคุยกับคุณยาย(คุณแม่พี่เอ๋) และกับพี่ป้าน้าอา

เยี่ยมแป๊บๆ เราก็ออกจากโรงพยาบาลกัน แวะไปดูบ้านที่ป้าเบิร์ดเพิ่งซื้อไป อยู่ใกล้ๆโรงพยาบาลลานนานี่แหล่ะ

ทำเลดีไม่เปลี่ยว แถมไม่แพงด้วย ที่100ตรว.กับราคาแค่นี้ หม่ามี๊ว่าพร้อมสิ่งปลูกสร้างแล้วโอมากๆเลย

เสียดายไม่มีเงิน ไม่งั้นซื้อไว้ให้พี่ดื้อนอนเล่นละ กร๊ากกกกกกกก (กล้าพูดดดดดดดดด) -*-

ออกจากแถวโรงพยาบาลลานนามา เราก็ตรงดิ่งไปบิ๊กซีกัน

แวะไปซื้อของนิดหน่อย ทานข้าวที่แบลคแคนยอน แล้วก็เข้าบ้านเลย

มาถึงบ้านสักพักหมูน้อยก็สลบหมดแรง

หม่ามี๊อดหมั่นไส้ไม่ได้ เลยขอไปกวนคนนอนหลับซะหน่อย อิอิ

ท่านอนสบายจริงๆแห้ะ

กวนเท่าไหร่ก็ไม่ตื่น

เอาหัวไปนอนทับก็ยังไม่ตื่น ฮิๆ

หม่ามี๊ได้ใจ ถ่ายอีกอย่างเมามัน 555+

ถ่ายไปหลายรูปเลย หมูก็ยังไม่ยอมตื่น

หลับสนุกไปเลยสิเรา อิอิ

หม่ามี๊ก็เริ่มเบื่อๆ ถ่าย-กวนยังไง หมูก็ไม่ตื่น!!

หลับทับซะเลย อิอิ

หลับทับหมูไปได้สักพัก เอ๊......... เราไม่ได้ถ่ายรูปตัวเองนานแล้วนี่นา

ฉวยโอกาสลูกหลับ ถ่ายรูปตัวเองมั่งดีก่า คริๆ (กระแดะน่าดู ฮ่า.......)

งานนี้เก๊กได้ไม่อายลูก เพราะลูกหลับ ฝาชีไม่อยู่ 555+

ตกเย็น ป่ะป๊าเข้ามารับเราไปงานฉลองแต่งงานลุงเต๋า เพื่อนป่ะป๊ากัน

ไปทานกันที่ร้านเก่าของคุณปู่

กว่าจะไปถึงร้านก็2 ทุ่มกว่าแล้ว

ช่วงนี้หนูเริ่มฝึกเข้านอนเร็วกว่าทุกที (ไม่ได้ฝึกเป็นเรื่องเป็นราวหรอก แต่หนูเริ่มปรับเปลี่ยนได้เอง)

ไปถึงหนูก็เลยมีอาการไม่ยิ้มสยาม ไม่ได้ออกอาการงอแง แต่ก็ไม่ร่าเริง >.<

ป่ะป๊ากับหม่ามี๊ก็เลยผลัดกันอุ้ม ผลัดกันดูแลหนู

ตอนนี้หนูอยู่ในกำกับของป่ะป๊า จะหลับก็ไม่กล้าหลับ อาจเพราะนอนไม่หลับ (เอ๊ะ ยังไงกัน งงไหม??) อิอิ

สุดท้ายพอขึ้นรถกลับบ้าน หนูก็สลบตั้งแต่รถเริ่มเคลื่อนตัว ฮ่ะๆๆๆ

เป็นอย่างนี้ทุกทีสิน่า........ ^^

วันที่ 23 พ.ค.

หม่ามี๊เริ่มจำไม่ได้ว่าทำไรมั่งแระ อิอิ

เอาเป็นว่า หม่ามี๊นั่งหน้าจอ หันไปเจอหนูทำหน้ายั่วให้เล่นด้วย ... "มาเล่นกับหนูสิค้ะ!!"

แต่.... ยังๆ หม่ามี๊ยังไม่เล่นด้วย ขอชักภาพก่อน หน้าตาน่าหมั่นไส้มากกกกกกกกก

เด็กอาร๊ายยยยยยยยย ทำหน้ากวนดีจริ๊งงงงง

ซูมมาให้ดูหน้าใกล้ๆ มาดูให้จำได้ว่า ช่วงนี้หนูเลิกพูดมาก แต่ชอบแลบลิ้นเล่นตะหากล่ะ หุหุ

เวลามองหนูตอบเมื่อก่อน หนูจะทำหน้าเขินอาย หันหน้าหนี

แต่ตอนนี้หนูเปลี่ยนเป็นแลบลิ้นใส่ -*-

ทะลึ่งสุดๆ !!

ถ่ายรูปหนูเล่นจนเบื่อก็เลยลงไปนอนเล่นถ่ายรูปกับหนูต่อ

หนุกหนานๆ

สักพักก็นอนถ่ายรูปกันไปเล่นกันไป...

อ้วนน้อยก็เอาเท้ามาไต่พุงหม่ามี๊เล่น

จากที่นอนขนานข้างๆกันดีๆ หนูก็เริ่มเอาเท้ามาไต่ๆ หันทะแยงใส่กันซะงั้น -*-

ไต่หม่ามี๊สักพัก หนูก็เบี่ยงเบนความสนใจ

เอามือใส่ปาก ฉีกปากเล็กๆ แล้วก็พูดๆคนเดียว

(ถ้าไม่เอามือใส่ปาก จะไม่ค่อยพูด ก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน เด็กอ้วนเอ้ยยยยยยย อิอิ)

เออ อา เออ อา อยู่คนเดียว ไม่สนใจกันเล้ยยยยยยยย

พอเรียกๆบ่นๆให้หนูสนใจหม่ามี๊หน่อย หนูก็เลยกลับมาให้ความสนใจหม่ามี๊โดยการกลับมาไต่หม่ามี๊เหมือนเดิม

แถมเพิ่มระดับความรุนแรงจากไต่พุง ก็เริ่มเอาเท้ามาไต่ๆ ขึ้นบนหน้าและหัวหม่ามี๊

นี่ถ้าไม่ใช่ลูกและไม่ได้ตัวแค่นี้ หม่ามี๊ไม่ยอมหรอกนะ

ที่ยอมก็เพราะเท้าหนูอ่ะ นุ่มก็นุ่ม หอมก็หอม ฮิๆ (โรคจิตป่ะเนี่ยะ??)

เล่นกันสักพักก็เบื่อ หนูเลยคว่ำหนี ไปเล่นคนเดียวซะเลย 555+

แล้วก็ข้ามไปอีกหลายวัน หม่ามี๊ก็จำไม่ค่อยได้แระ หุหุ

ขอเดินมาถึงวันที่ 1 เลยแล้วกัน

วันนั้นทำไรก่อนหว่า จำไม่ได้ๆ

จำได้แต่เห็นสองคนเค้าสวีทกัน

เอาหน้ามาเทียบกันข้างๆ

แอร๊ย....... ขอถ่ายรูปหน่อยจิ้ หน้าเหมือนกันมากเลยคู่นี้ (ชิชะๆ)

วันที่ 3 มิ.ย.

จริงๆเช้าวันนั้นหม่ามี๊มีอาการมาคุ* กับป่ะป๊า จะหนีๆไปหาที่พักผ่อนหย่อนใจเล่นกับหนูแล้วเชียว

แต่ป่ะป๊ายึดกุญแจไว้ มัดมือชกว่า ทีนี้ถ้าจะไปไหนกันสองคนไม่ให้ไป ป๊าไปด้วย

หม่ามี๊อุตส่าห์หลอกป่ะป๊าให้ขึ้นไปเก็บเสื้อผ้าจะรอ

ตอนนั้นหม่ามี๊นั่งที่คนขับแระ กะว่า เดี๋ยวไขกุญแจแล้วชิ่งได้เลย

(ลืมเล่าไปว่าตอนนี้รถเรา เบ้ากุญแจเสียจ้ะลูก ต้องใช้กุญแจไขเพื่อปลดล๊อคพวงมาลัย แต่ใช้กุญแจ(ไขควง)อีกอันไขเบ้าที่ถอดออกมาเพื่อสตาร์ท รถถึงจะไปได้)

ป่ะป๊าโอเช เดินกลับเข้าไปในบ้านจะไปเก็บเสื้อผ้า หม่ามี๊ได้ทีก้มลงจะไขกุญแจ ...

อ้าววววววววววว ...........

ไขสตาร์ทรถได้แล้ว แต่พวงมาลัยล๊อคไว้ กุญแจป่ะป๊าเอาไปด้วย -*-

สุดท้ายก็เลยไปด้วยกัน

ขับรถออกจากบ้านด้วยบรรยากาศมาคุๆ

หม่ามี๊มาคุยอยู่คนเดียว ป่ะป๊าเล่นกับหนู (จริงๆหม่ามี๊อยากจะหายมาคุหรอกนะ แต่มันลงไม่เป็นอ่า....... ขึ้นไปแล้วลงยาก เอิ๊กๆ)

แวะจอดส่งของที่ปณ. เลยข้ามถนนไปซื้อขนมครกและข้ามเหนียวปิ้งเจ้าประจำมาไว้รองท้อง

แกล้งส่งให้ป่ะป๊าไป แล้วบอกว่าให้กินรองท้องซะ

ขนาดงอนๆนะเนี่ยะ ยังอดห่วงเรื่องกิน(เหมือนเดิม)ไม่ได้ ชิๆ (เบื่อตัวเองเจงๆเล้ย)

(ขอสารภาพว่า หลุดดีกับป่ะป๊าได้ ก็เพราะป่ะป๊าแอบจิ้มฮอทดอกมาป้อน ในขณะที่หม่ามี๊นั่งขับรถอยู่ด้านหน้า ป่ะป๊านั่งข้างหลัง ซึ่งปกติแล้วป่ะป๊าจะไม่มีป้งมีป้อนหม่ามี๊เลยนะ อดขำไม่ได้เลยหลุดหัวเราะให้ซะงั้น >.<)

แล้วก็ออกเดินทางกัน ...สรุปว่าเราจะเดินทางไปตาก

ไปหาน้องน้ำฝน ลูกป้าบีที่เพิ่งคลอดเมื่อ 26 พ.ค.ที่ผ่านมา

ว๊าวววววววววว ตื่นเต้นๆ

ขับรถไปกันชิลๆ แวะเติมน้ำมันที่ปตท.ใหม่ ระหว่างทางเชียงใหม่-ลำพูน

แวะข้างทางซื้อลิ้นจี่ไปฝากด้วย

แล้วก็ขับไปเรื่อยๆ หม่ามี๊ขับจากเชียงใหม่ไปถึงลำปาง

แล้วก็เปลี่ยนให้ป่ะป๊าขับจากลำปางไปถึงตาก

ไปถึงประมาณบ่ายสองโมง ตอนใกล้จะถึงหมูน้อยตัวนึง งอแงในรถ เปียกชื้นก็ไม่ใช่

สรุปว่าชอบให้หม่ามี๊อุ้มสูงๆ มันตื่นเต้นใช่ป่าวล่ะ อารมณ์ดีหัวเราะเอิกอ๊ากๆเลย -*-

เล่นเอาหม่ามี๊แขนสั่นๆๆๆ

ไปถึงบ้านป้าบีก็แอบขอยืมผ้ามาปูให้หมูน้อยนอนกลิ้งๆ

ของใช้เมลเบอร์นที่ยกให้น้องไป จะยืมมาใช้ชั่วคราวก็ไม่ได้แล้ว ตัวหมูใหญ่เกินไปสำหรับของพวกนั้นจริงๆ -*-

หนูก็นอนเล่น อามรม์ไม่ได้ยิ้มแย้มแต่ไม่งอแงง

อาจเพราะอากาศมันอบอ้าว เพราะฝนจะตกก็เป็นได้

รายนี้เค้าชอบเย็นๆ ผู้ใหญ่อย่างเราๆว่าเย็นจนหนาว แต่สำหรับเค้าอาจจะเย็นกำลังดีก็เป็นได้ หุหุ ^^"

นอนเล่นคุยกันไปคุยกันมา

ตอนเย็นก็ออกไปตลาดที่ตากกัน ไม่ได้ถ่ายรูปมา เพราะป่ะป๊าอุ้ม

หม่ามี๊ก็ซื้อๆๆๆๆ

ไปตลาดตอนกำลังหิว อะไรก็น่ากินไปหมด ซื้อเหมาทั้งตลาดได้ ซื้อไปแระ เอิกๆ -*-

กลับจากตลาดมาก็ทานข้าวกันเลย

อาบน้ำแล้วเข้านอน คืนนั้นฝนตกนอนเย็นมาก แต่ได้ข่าวว่าหมูน้อยนอนร้อนอยู่คนเดียว -*-

เช้าวันที่ 4 มิ.ย.

ตื่นแต่เช้าเลย เป็นครั้งแรกในรอบหลายวันที่ตื่นเช้าก่อนเรื่องเล่าเช้าวันนี้ช่อง3 จะออก ฮ่ะๆๆ

ตื่นสักพัก หมูน้อยก็ตื่น เลยตื่นมาเล่นๆๆๆๆกัน

ในบ้านก็ค่อยๆตื่นกัน (จริงๆคุณยายตื่นเป็นคนแรกของบ้านเลยล่ะ)

ก็มานั่งคุยนั่งเล่นกันไป นึกขึ้นได้ อืมมมม ยังไม่ได้ถ่ายรูปน้ำฝนเลย ว่าแล้วก็ชักกล้องมาถ่ายซะหน่อย

น้ำฝนอยู่กับคุณยายพอดี :)

ถ่ายไปกำลังเพลิน ได้ยินเสียงเด็กที่ไหนก็ไม่รู้ เอ้ออ้า ดังมาเชียว

หันไปดู ...

เด็กในกำกับของเสื้อเหลืองนี่เองที่โวยวาย ^^

อยากมีส่วนร่วมว่างั้น อิอิ

เรื่องถ่ายรูปนี่ ขอให้บอก เมลเบอร์นไม่พลาดดดดดดดดดด >.<

ให้ความสนใจเสร็จก็หันกลับมาถ่ายรูปน้ำฝนต่อ ^^

คุณยายป้อนนมน้ำฝนอยู่... หม่ามี๊เลยนึกได้ ถ่ายๆไปเห็นไม่ชัด

จับน้ำฝนถอดหมวกแล้วถ่ายแป๊บนึง

เอาไว้เดือนหน้ามาดูว่าผมยาวขึ้นเท่าไหร่น้อ???

(เพราะตอนเมลเบอร์นก็ถ่ายๆแต่อยู่ในหมวกอ่ะเดือนแรก ลืมไปเลยว่าผมเกิดมายาวเท่าไหร่ -*-)

แล้วคุณยายก็ส่งต่อให้คุณแม่น้องน้ำฝนอุ้มต่อ

หม่ามี๊ก็เลยถ่ายคู่แม่ลูกซะหน่อย ^^

ถ่ายๆไป...

อีกแระ เสียงเรียกร้องจากเด็กอ้วน(สุดที่รัก) ร้องขอแจมมั่ง

หันไปถ่ายอีกสักแชะ -*-

ดูหมูทำหน้าสิ... หน้าบึ้งซะ

คงคิดในใจ ถ่ายแต่น้องอยู่ได้ ลืมอ้วนคนนี้ไปแล้วหร๊ออออออออ??? T-T

ป่าวลืมน้า... แต่หม่ามี๊ขอทำหน้าที่สื่อมวลชนชั่วคราวก่อน ฮิๆ

ถ่ายต่อๆ

น้องน้ำฝนหน้าเหมือนคุณพ่อเค้าม๊ากกกกกกกกก

เอ๊.... บ้านนี้(ตระกูลเรา) ลูกสาวหน้าเหมือนพ่อหมดเลยแห๊ะ ^^"

คุณพ่อน้องน้ำฝน อยู่ในชุดเต็มยศเลย (กำลังจะไปทำงานแร๊ววววว)

ซูมเข้าไปใกล้ๆอีกที ... ตางี้ เหมือนพ่อจริงๆ ยืนยันๆ

(ดีแร๊ววววววว ไม่เหมือนแม่ง่ะ นอกจากที่เค้าว่าลูกสาวเหมือนแม่จะอาภัพแล้ว เรายังคิดว่าเหมือนแม่แล้วแย่เลย เพราะเราพี่น้องไม่งามพอที่จะเป็นแม่แบบให้ลูกได้ภูมิใจในเรื่องหน้าตา เอิ๊กๆ พูดแล้วหน้าชื่นอกตรม T-T)

พอแยกพ่อแม่ลูกเค้าได้

ก็จับเอาหมู ไปนั่งเล่นกับน้อง

แต่ดูท่าทางแล้ว หมูเมล จะไม่ได้เล่นกับน้องนะเนี่ยะ

เหมือนจะรังแกน้องมากกว่า ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ

นั่งไปก็จะโน้มตัวไปข้างหน้าจะดึงหมวกน้องซะงั้น แง่วๆ

ถ่ายน้ำฝนกับคุณยายก็แล้ว นึกได้เลยส่งให้เมลเบอร์นถ่ายกับคุณยายบ้าง

คุณยายคงได้อารมณ์จากที่อุ้มน้ำฝนน่าถนุถนอม มาอุ้มเมลเบอร์น... เอ่มมมมม  ความน่าถนุถนอมไม่มีเลย -*-

เด็กอาราย น่าตีน่ากัด อิอิ

แขนจะเท่าฝ่ามือยาวแร๊ววววววววว ลูกเอ๊ย!!

ยิ่งจับไว้ท่านั่งยิ่งเหมือนเอาแก้มมาวางไว้บนไหล่ -*-

จ้ำม่ำน่าฟัดซะขนาดนี้ ฮิๆ ,,, ใครจะว่าอ้วนยังไง หม่ามี๊จะบ่นหนูอ้วนเท่าไหร่ ยังไงก็ร๊ากกกกกกกก จุ๊บ ^3^

สายๆ ประมาณ 9 โมงเราก็ออกเดินทางจากตาก กลับเชียงใหม่

วันนี้ป่ะปีษยิงยาว ขับคนเดียวเลย

ให้คุณยายนั่งเป็นเพื่อนป่ะป๊าข้างหน้า ส่วนเราก็เล่นกันและอยู่ข้างหลังฉองคน ^^

ไปถึงเชียงใหม่ประมาณเที่ยง มีโปรแกรมเดินทางต่อกระทันหัน หลังจากที่เพื่อนที่ทำงานป่ะป๊าโทรมาบอกว่า ลางานต่อเลยก็ได้ ไหนๆ พรุ่งนี้และวันมะรืนก็เป็นวันหยุดของป่ะป๊าแล้ว

งั้นก็ยิงยาวกันเล้ยยยยยยย เย้ๆ

ไปส่งคุณยายให้อากงที่บ้านเจ็ดยอด แล้วเราสามคนก็กลับบ้านมาเก็บของที่บ้าน

จับหมูอาบน้ำเปลี่นเสื้อผ้าอีกรอบ เพราะตัวเหนียวมาก ดูท่าทางจะไม่สบายตัว

แล้วก็ออกเดินทางกันเลย

ออกจากเชียงใหม่บ่าย3 ขับไปเรื่อยๆ ครั้งนี้หม่ามี๊ขับเชียงใหม่-ลำปางเหมือนเดิม

ส่งต่อให้ป่ะป๊าที่ลำปาง (แอบแวะเข้าไปเที่ยวในตัวเมืองลำปางแป๊บนึง)

ไปถึงเด่นชัยก็6โมงแร๊ว ^^"

ฝนตกหนักเลยเย็นนั้น ถึงบ้านอากงเราก็ไม่ได้ทำอะไร นอกจากเล่นๆ

หัวค่ำก็พาหนูเข้านอนเหมือนเดิม ^^

วันที่ 5 มิ.ย.

จับหนูอาบน้ำแต่งตัว แต่งซะเชยเลย(คุณย่าเคยว่างั้นอ่ะ เวลาใส่ชุดนี้) อิอิ

เสื้อกางเกงตัวนี้ได้จากใครน้อ หม่ามี๊ก็แอบจำไม่ได้

แต่หม่ามี๊ว่า... ดูทอมบอยน้อยๆ น่ารักดี ฮี่ๆๆๆ

วันที่ 6 มิ.ย.

เราต้องกลับเชียงใหม่กันแล้ว

เพราะพรุ่งนี้ป่ะป๊าต้องไปทำงานแระ

เวลาผ่านไปรวดเร็วจริงๆ >.<

ตอนเช้าก่อนกลับเราก็พากันออกมาเดินเล่นหน้าบ้าน

บ้านอากงติดถนนใหญ่ เราก็เลยได้เห็นรถวิ่งผ่านไปผ่านมา

เด็กๆเดินไปโรงเรียนกันก็มี :)

หนูก็ชมวิวเพลินไปเลย ฮ่ะๆ

ปกติตื่นแล้วหนูจะนอนเล่น กินนมๆ สักพักก็นอนต่อ

แต่พอมาบ้านอากง หนูไม่นอนต่อตอนสายเลยแห้ะ หุหุ

กว่าจะออกเดินทางจากเด่นชัยกลับเชียงใหม่ก็ปาไปบ่ายกว่าเกือบบ่าย2

ค่อยๆขับมา ป่ะป๊าขับมาถึงลำปางแล้วเปลี่ยนกัน

หม่ามี๊ก็ขับต่อจนถึงบ้านเราที่เชียงใหม่ -..-"

ฝนตกเรื่อยๆ ต้องค่อยๆมา (ถ้าเป็นเมื่อก่อนขับรถก็ไม่ค่อยกลัวหรอก เร็วได้เท่าไหร่เหยียบไปๆ ตอนนี้จะเร็วก็หันมามองหน้าหมูตัวน้อยๆ ... เกรงจายยยยยยยยยย ขับช้าๆก็ได้ จะได้อยู่ด้วยกันนานๆเน๊อะ ^^ )

เข้าบ้านปุ๊บ อพยพให้หมูตัวเล็กและตัวใหญ่ไปอยู่ห้องคุณย่าก่อน

หม่ามี๊รีบจัดการทำความสะอาดห้องเปลี่ยนผ้าปูที่นอนใหม่ แล้วเปิดแอร์เย็นฉ่ำ

พาหมูกลับเข้าห้องมานอนสบายเฉิบๆ

ดูสองหมูเค้านอนกันสบายสิ ชิชะๆ ><

หม่ามี๊ก็เก็บของไปทำนั่นทำนี่ไป ไม่เหนื่อยแต่เพลียๆ ฮ่าๆ

วันที่ 10 มิ.ย.

ลุงบอลกับป้าอ้อ มาเชียงใหม่ (มาตั้งแต่สองวันก่อนแระ)

ลุงบอลโทรมาชวนไปสวนพฤกฯ ด้วยกัน

หม่ามี๊โทรถามป่ะป๊าว่าจะไปไหม เพราะป่ะป๊าทำงานอยู่

ป่ะป๊าว่าไปก็ไป เดี๋ยววันนี้ป่ะป๊าทำงานครึ่งวันก็ได้ เพราะวันหยุดเหลืออีก (ก่อนที่จะถึงวันออก)

ทีแรกกะไว้ด้วยว่าวันนี้จะออกไปซื้อนมให้หมู เพราะเปลี่ยนมาใช้สูตร2 (สูตรต่อเนื่อง) ตอนเช้าหนูไม่กินนมเลย

เลยให้กินซิลิแลครองท้องไปก่อน แต่พอตกบ่าย กินง่ายๆซะอย่างงั้น แล้วก็กินต่อได้เลยไม่มีปิดปาก ฮ่ะๆ

สุดท้ายก็เลยไม่ต้องซื้อนมมาผสมเปลี่ยนสูตร อิอิ ^^

(หมวกใบนี้ มรดกตกทอดต่อจากพี่แซน(ป้าปุก)นะลูก อิอิ หวานน่ารักเชียว)

ไปกัน 5 คน

มีหม่ามี๊ ป่ะป๊า(ขับรถ) หมูเมล. ป้าอ้อ และลุงบอล

ออกจากบ้าน แดดยังเปรี้ยงๆ

ขับๆไป เหมือนขับเข้าไปหาพายุ (ก็มองไปข้างหน้าฟ้ามืดทะมึนมาเชียว)

พอไปถึงแยกอ.แม่ริม ฝนก็ตกลงมาจั่กๆ >.<

ขับขึ้นไปถึงสวนพฤกฯ ฝนก็ยังไม่หยุดตก เลยเดินไปหาไรทานกันก่อน

สั่งข้าวเหนียว ส้มตำ แคบหมู มากทาน ,,, แหม........ ทานอะไรตอนหิวๆนี่อร่อยจริงๆเลย หุหุ

พอฝนหยุดตก เราก็ออกมาเดินชมนกชมไม้กัน

เดินไปแป๊บเดียว หมูน้อยหลับแล้ว แป่วๆ

สักพักแดดออก เดินไปก็ร้อนเลยนั่งพักดีกว่าเน๊อะ

นึกขึ้นได้(ช้าไปอีกละ) ถ่ายรูปๆ

ถ่ายมาเป็นหมูหลับไปซะนี่ >.<

ก็เลยอพยพกลับขึ้นไปที่จอดรถดีกว่า ไปนั่งกินไอติม แล้วก็แกล้งเอาไอติมแตะปากหนูให้ลิ้มลองนิดๆ

หนูทำหน้าเหมือนมันขม ทำเอาหม่ามี๊กับป่ะป๊าฮาลั่น ^^"

วันที่11 มิ.ย.

วันนี้มีประกาศมาว่า เค้าจะดับไฟเพราะกฟผ. จะทำอะไรสักอย่าง

ดับไปตั้งแต่ 9 โมงจนถึง4โมงเย็น

เราเลยอพยพไปอยู่บ้านเจ็ดยอดกันชั่วคราว (ไม่ไหวๆ ถ้าไม่มีไฟ หมูน้อยคนแรกล่ะที่จะร้อนตาย ตามต่อด้วยหม่ามี๊เป็นรายที่สอง เอิ๊กๆ)

หอบข้าวของไปให้หมูนอนเล่น

ไม่ได้ขึ้นไปนอนเปิดแอร์ นอนเล่นข้างล่างเปิดพัดลมก็เย็นแล้ว

ยิ่งพอฝนตกก็ยิ่งสบายไปใหญ่ หุหุ

ป่ะป๊าไปทำงานครึ่งวัน เลิก4โมง มารับเรากลับบ้าน เย้ๆ

วันที่ 12 มิ.ย.

พรุ่งนี้ก็จะเป็นวันหยุดของป่ะป๊าแล้ว

เย็นวันนี้เราเลยไปโรบินสันกัน

หม่ามี๊ไปส่งของให้ลูกค้าด้วย (ไม่ใช่ข้ออ้างน้า มีธุระเจงๆ) ฮ่าๆๆ

ระหว่างทางไป ก็คิดๆว่า เย็นนี้กินไรดีน้อ??

พูดจบปุ๊บ หม่ามี๊ก็คิดได้เลยพูดว่า "ว่าไปก็อยากกินฟูจิเหมือนกันนะ"

ในใจก็คิดอยากกินจริงๆน้า

ป่ะป๊ายิ้มกว้างเชียว  หันมาบอก(คุย)กับลุกว่า "แหม... คิดอะไรก็เหมือนกันไปซะหมดเน๊อะ แต่ใครจะพูดก่อนใครก็เท่านั้นเอง"

เป็นอันรู้กันว่าคิดเหมือนกัน (หลายครั้งมากๆเลยที่คิดและพูดพร้อมกันเป๊ะๆ ไม่ก็คิดพร้อมกันแต่อีกฝ่ายพูดขึ้นมาก่อนเหมือนได้ยินที่คิด) ฮ่าๆๆ

ส่งของที่ปณ. GCS แล้วก็เดินตรงไปที่ฟูจิเลย

วันนี้คนเยอะมาก คิวยาวต้องรอโต๊ะข้างนอก ระหว่างยืนรอก็เจอน้องไอศครีมวิ่งผ่านมา

เอ๊ะๆ ใครน้าคุ้นๆ ฮี่ๆๆ น้องครีมวิ่งมากับเจ็คกาจ แสดงว่าพี่โอ๋ต้องอยู่ข้างในแน่ๆ (papamamaicecream)

พอได้โต๊ะเดินเข้าไปก็เจอเลย

แวะทักทายกันนิดหน่อย เกรงใจเพราะพี่โอ๋มากับครอบครัว นั่งกันหลายคน

พี่โอ๋ขอถ่ายรูปก่อนก็เลยถ่าย1รูป แล้วแยกย้าย

วันนี้ป่ะป๊าเหมือนจะสั่งเยอะ แต่จริงๆไม่เยอะเลย สั่งเดิมๆ

มีข้อแม้แค่หม่ามี๊ห้ามกินปลาดิบอ่ะ มันน่ากลัวจริงๆนาไอ่พยาธิในสมองเนี่ยะ หลอนมาก (ในเมล์ที่ได้fw.มา)

แต่แอบพลาดตอนไหนไม่รู้ ป่ะป๊าสั่งมา 1 ไม่ได้เป็นชุดใหญ่ก็แล้วปายยยยยยย ^^"

นั่งทานไป หมูก็ดิ้นๆไป นี่ถ้าลงเดินได้คงดิ้นลงไปเดินเที่ยวไปเรื่อยสิน่า อิอิ

หม่ามี๊รีบทานแล้วก็เล่นกับหมูแทน ฮิๆ

ถ่ายรูปๆ (เด็กคนนี้เค้าชอบเล่นกล้อง)

ถ่ายทั่วๆไปก่อน... จากที่เป็นหมูดิ้นๆ ก็ค่อยอยู่นิ่งหน่อย อิอิ

แล้วสักพักก็เริมเล่นกล้อง ... มองๆกล้อง พอนับสามถ่าย หมูก็เล่นหน้าเล่นตากับกล้องซะงั้น

อ้าปาก ยกเท้า แลบลิ้นมั่งล่ะ >.<

รีบๆทานฟูจิให้เสร็จ เพราะระหว่างที่ทานโทรคุยกับลุงบอลได้ความว่าเราจะต้องเอาของไปส่งให้ลุงบอลคืนนี้เพราะพรุ่งนี้เช้าลุงบอลออกเดินทางแต่เช้า

เพราะฉะนั้นภาระกิจรอเราอยู่ ทุกอย่างเลยต้องไวว่อง ว่องไว ^^

ทานฟูจิเสร็จ ก็ตรงดิ่งเข้าตัวห้าง ไปหาซื้อผ้ากันเปื้อนเพิ่มให้หมู... ตั้งแต่เริ่มทานอาหารเสริม หมูก็ใช้ผ้ากันเปื้อนเปลืองกว่าเดิม

แต่ผ้ากันเปื้อนบนโรบินสันส่วนมากเป็นแบบผูก ไม่ใช่แบบแปะๆ หม่ามี๊หาเจอถูกใจมาได้แค่2ผืน

ก็เลยเดินดูของนิดๆหน่อยๆ ได้ของเล่นเสริมทักษะหนูมาอีก 1 กับโทรศัพท์กดมีเสียงดนตรีรูปหัวกระต่ายน้อยมาอีก1 (เค้า sale พอดี หุหุ)

แล้วก็เดินออกมาแวะดูมือถือ เอามาใส่ซิม cat cdma ที่เพิ่งได้มา

แต่ยังไม่โอเช เลยไม่ได้ซื้อ

แล้วก็รีบกลับบ้านเอาหมูมาอาบน้ำนอน ก่อนที่จะรีบเอาของไปส่งลุงบอลต่อ

เฮ้ออออออ เหนื่อยเจงๆ -..-"

วันที่ 13 มิ.ย.

วันนี้กิจกรรมเยอะแยะมากมาย

เราไปเจอพี่ป้าน้าอากันที่กาแฟวาวีด้วย

แต่หม่ามี๊ไม่มีรูปเลย

เดี๋ยวค่อยมาอัพเดททีหลังเน๊อะ

(รอคนอื่นเค้าอัพดูดก่อน เราจะได้ไปดูดรูปมา ฮี่ๆๆ)

วันที่ 14 มิ.ย.

วันนี้(ที่หม่ามี๊อัพไดนี่ล่ะ) ตั้งใจจะตื่นมาอัพ หลังจากที่ตื่นมาแบบเหนียวๆตัว

ล้างขวดนมหมูไปนึ่ง ก่อนล้างขวดนม ขอมาส์คหน้าทิ้งไว้จะได้ไปทำอะไรสบายๆ

แอบขอใช้เวลาตอนลูกยังไม่ตื่นและฝาชียังนอนหลับ มาทำสวยหน่อย

(มีพี่ที่ทำงานเก่าบอกว่า ผู้หญิงเราจะทำสวยอย่าให้สามีรู้ เค้าจะได้ปลื้มที่เห็นแต่ผลลัพธ์ หากให้เห็ฯกรรมวิธีหรือเงินที่เสียไปกับความสวย อาจจะไม่ค่อยปลื้ม ยิ่งถ้ากรรมวิธีไม่งาม และเสียเงินไปเยอะ แต่ออกมางั้นๆล่ะก็... ยิ่งไม่ปลื้ม เอิ๊กๆ)

มาส์คหน้าเสร็จก็ล้างขวดนมไปนึ่ง เสร็จแล้วก็ล้างอ่างล้างหน้า ล้างห้องน้ำ

พอกำลังจะล้างมาส์คที่มาส์คทิ้งไว้ออก หมูน้อยก็ตื่นมาคุยพอดี

หม่ามี๊ก็เลยโดดไปเล่นกับหมูน้อยดีกว่า

หมูน้อยตื่นนอนหลังจากที่หลับเต็มอิ่มก็สดใสเชียว ฮิๆ

เม้มปากเล่นหน้าเล่นตา ชิชะๆ

(เดี๋ยวนี้พี่แกชอบเล่นเม้มปาก 555+)

นอนเล่นพลิกคว่ำพลิกหงายเพลินเลย :)

แล้วก็จบการอัพเดทได

ใช้เวลาอัพค่อนวัน เนื่องจากอัพไปดูหมูไปด้วย ><"

แต่หัวข้อไดวันนี้ขอนิดส์นึงงงงงงง อิอิ

วันที่ 14 อีกแล้ว... ครบรอบกี่เดือนแล้วน้อ สำหรับ"เรา"

2548-2551 โว้วเย .... นับเอาเองน้อป่ะป๊า

:)

ปล.

- วันที่ 18 นี้ป่ะป๊าทำงานวันสุดท้าย วันที่20 เราก็จะอพยพแล้ว

- ป้าเอ๋จะคลอดเมื่อไหร่น้อ เราจะทันเจอน้องก่อนอพยพไปแพร่รึเปล่าเนี่ยะ ><