รู้ตัวว่าไม่ได้อัพไดนาน แต่ตั้งใจจะอัพ อุปสรรคก็เยอะเหลือเกิน

กราบขออภัยลูกมาณ.ที่นี้ด้วย (-*-)

ฮ่ะๆๆ ว่าแล้วก็นั่งไทม์แมชชีนย้อนเวลามารำลึกกันดีกว่านะลูกนะ ฮิๆ

เริ่มจากบ่ายวันนึง กลางๆปลายๆเดือนเมษา -*-

หลังจากอัพไดหน้าที่แล้วนั่นล่ะ อากาศแสนจะร้อน แทบทำให้หมูสามตัวเป็นบ้า

เลยไม่ได้ออกบ้านไปไหน นอนเปิดแอร์เย็นฉ่ำอยู่บ้าน เปิดแอร์ท้างงงงงงงงวัน

บิลค่าไฟมาถึง อุณหภูมิติดลบเลย หนาวซะยิ่งกว่าหนาว ค่าไฟกระฉูด คนจ่ายแอบปาดเหงื่อแต่ตัวสั่น กรั่กๆ

เนื่องจากอากาศร้อนนั่นแหล่ะ ก็อยู่บ้าน

เมลเบอร์นก็นอนเล่น กินละนอน กินละนอน กิจวัตรมีแค่นี้

ตื่นมาถ้ายังไม่หิวก็นอนเล่น

วันนึงหม่ามี๊นั่งอยู่หน้าจอคอมพ์เพลินๆ ลูกก็เล่นคนเดียวเพลินๆ หันมาดูอีกที ลูกเล่นอะไรกันนี่??

อยากเป็นหนูน้อยหมวกแดงหรือยังไงกันน้อ??

ปกติจะเอาผ้าห่มบางๆคลุมอกไว้

จู่ๆ พี่แกจับผ้าม้วนอีท่าไหนไม่รู้ โพกหัวซะงั้น ฮ่าๆๆ

ชายผ้าเหลือก็เอาเข้าปาก อมๆเล่นด้วย ,,, "อ่าส์~~~ สนุกและอร่อยดีนะหม่ามี๊"  เอิ๊กๆ

ส่วนเช้าวันต่อมา (แอบจำวันที่ไม่ได้จริงๆนะเนี่ยะ ราวๆ 20 เมษามั้ง)

หม่ามี๊ตื่นก่อนตามปกติ นั่งเล่นๆ สักพักลูกตื่น ลูกก็นอนเล่นพยายามพลิกไปพลิกมา คว่ำบ้างชันคอบ้าง

หันไปหันมามองหม่ามี๊เป็นระยะ ทำสายตายั่วยวน "มาเล่นกับหนูหน่อยสิค้า........."

ก็เลยโดดไปที่เตียงนอนเล่นกับหมูน้อยสักพัก

หมูน้อยก็เริ่มระรานป่ะป๊าโดยการ หมุนตัวไปเอาเท้ายันๆป่ะป๊าเล่น

ตอนนั้นป่ะป๊ายังไม่ตื่นดี

หม่ามี๊เลยจัดการจับหนูไปวางบนบ่าป่ะป๊าซะเลย ฮ่าๆๆๆ

วางเสร็จ... เอ้ย!!  พ่อลูกหน้าถอดพิมพ์กันมาอย่างกะแกะ -*-

หมั่นไส้เจงงงงงงงงงงงงง

ถ่ายรูปไว้ซะเลย (เกี่ยว???)

ดูหน้าป่ะป๊าซะก่อน ตายังไม่ลืมเล้ยยยยยยยยย อารามว่าง่วงอยู่ยังอยากนอนต่อ ฮ่ะๆ

จากนั้นตอนบ่ายป่ะป๊าไปทำงาน หม่ามี๊กับหนูอยู่บ้าน

กินกล้วยกินนมเสร็จหนูยังไม่นอนตอนบ่าย หม่ามี๊ก็นั่งถ่ายรูปของที่จะโล๊ะขาย

มีหนูนอนเล่นบนเตียงเป็นเบื้องหลังอารมณ์ดีหน้าระรื่น เห็นแล้วอดไม่ได้เลยชักภาพมาไว้เป็นกำลังใจ ฮ่าๆๆ

หน้าระรื่นจริงป่าว??? ฮ่ะๆๆๆ

แล้วก็แอบชำเลืองมองของๆหม่ามี๊ด้วยนะ (ดูทำหน้าเข้าเส่ะ น่ากัดจริงๆเร้ยยยยยยย 55+)

สักพักเรียกมองกล้อง ก็มองอย่างรู้งาน มีเก๊กด้วยนิดหน่อยพองาม หุหุ

แต่ยังคงคอนเซปเดิม ผมยาวตั้งหัวฟู~~~

วันต่อมาตอนบ่าย อยู่ด้วยกันสองคนเหมือนเดิม

วันนี้หนูนอนเล่นหน้าตาไร้อารมณ์ แต่เหมือนว่ากำลังฝึก/ค้นหาท่าทางเล่นใหม่ๆ -*-

โดดขึ้นเตียงไปนอนล่อหนูให้เล่นด้วย แต่หน้าตาเฉยชาไม่สนใจหม่ามี๊เลย

เล่นคนเดียวซะงั้น เหอๆ

สักพักทำท่าปล่อยลำแสงใส่หม่ามี๊เฉย โฮ่ๆๆ

ไม่ทราบว่าคุณหนูเมลเบอร์นไปแอบดูท่าปล่อยพลังแสงอุลตราแมนตั้งแต่เมื่อไหร่คะ??? อิอิ

(สายเดี่ยวตัวนี้น้าฝนซื้อมาฝากตั้งแต่หนูยังไม่เกิดเลยนะลูก อิอิ)

สักพักหนูหันตะแคงไปอีกด้าน หม่ามี๊ตามไปตอแย เจอลูกอกบิ๊กบึ้มแบบนี้!!

โห.............. ลูกหม่ามี๊ อึ๋มสุดๆ กรั่กๆ

อันนี้ได้จากใครมาหว่า??? อิอิ

สักพักหม่ามี๊คงตอแยเล่นกับหนูมากไป คว่ำ แล้วพยายามคืบหนีเลย ฮ่าๆๆ

ราวๆ ฮิมาวาริคลานหนีมิซาเอะ กร๊ากกกกกกกกกก

สุดท้ายคืบหนีไปได้ไม่ไกล ก็ร้องขอเติมพลังและก็หมดแรงด้วยท่านี้

เมลเบอร์นไม่เหมือนใครค่ะ... เมลเบอร์นไม่กอดขวดนมนอนนะคะ

แต่เมลเบอร์นนอนเอาขากอดขวดนมไว้เลย แน่นหนาดี ไม่มีใครแย่งไปได้ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ  -*-

ซูมเข้าไปใกล้ๆอีกหน่อย จะเห็นว่า เมลเบอร์นหวงขวดนมไว้ไม่กินนมนอนแต่.........

นอนอมนิ้วแทน ฮ่ะๆๆ -..-"

แถมมีวงๆที่พื้นด้วย

เนื่องจากไม่ได้ดูดนมนอน แล้วมันจะเป็นวงๆจากอะไรไปไม่ได้นอกจาก ........... "น้ำยายไหย" อิอิ

วันที่ 25 เมษา

อากงโทรมาบอกว่าวันนี้อากงมาเชียงใหม่นะ มีนัดกับช่างรางวัดที่ดิน

เห็นว่านัดกันแล้วอากงก็อยากรู้ว่าที่ข้างบ้านเรา ใครเป็นเจ้าของเผื่อจะติดต่อ ถ้าซื้อได้ก็ดี บ้านเราจะได้มีที่กว้างไปอีก

อากงกับป้าเบิร์ดขับรถมารับหนูกับหม่ามี๊ถึงบ้าน ไม่ไปก็ไม่ได้แระ ฮิๆ

นั่งรถไปถึงบ้านเจ็ดยอด อากงก็ทำธุระคุยกับช่างที่มา ส่วนป้าเบิร์ดก็รีบไปซื้อของ

เราสองคนเลยเล่นกันตามลำพังเหมือนเดิม  ฮ่ะๆ -..-"

วันนี้หนูแก้มแดงเชียว แต่ไม่ดีเลย เพราะแก้มแดงโดนยุงกัด -*-

แดงอยู่ข้างเดียวด้วย หุหุ

หม่ามี๊ยังไม่กล้าเอาแซมบัคหรือยา/ครีมทายุงกัดของเด็กทา เพราะมันใกล้ปาก กลัวน้ำยายหนูไหยมา

แล้วจะป้ายมันเปื้อนเข้าปาก ^^"

สักพักคว่ำเล่นจนเบื่อ ก็ร้องเหมือนรำคาญๆตัวเอง "ทำไมชั้นหงายเองไม่ได้เนี่ยะ!!"

หม่ามี๊จับช่วยหงายขึ้นหนูก็ส่งสายตามองขวดนม

โอเชเลย กินนมกันก๊าบบบบบบบบบบบบบ

ส่งขวดเข้าใกล้มือปุ๊บ คว้ามากอดแนบอกปั๊บ!!

เดี๋ยวนี้จับขวดได้เองแล้ว เก่งและแน่นมากๆด้วย ^^

หลังจากอากงกับป้าเบิร์ดเสร็จธุระ ก็เหลือเพียงแต่หม่ามี๊กับป้าเบิร์ดจะไปเซ็นทรัลหาซื้อของใช้เด็กให้น้องที่กำลังจะเกิด (ลูกป้าบี "น้องจันทร์เจ้า")

อากงเลยบอกว่าให้ทิ้งเมลเบอร์นไว้กับอากงนี่แหล่ะ อากงจะดูให้เอง

หม่ามี๊กับป้าเบิร์ดเลยเพลินนนนนนนน ฮ่าๆ

กลับมาอีกที อากงรายงานว่าหนูนอนตื่นมาอากงอุ้มกล่อมหนูก็นอนต่อไปอีกจนหม่ามี๊กลับมานั่นล่ะ ฮ่าๆ

เลี้ยงง่ายไม่งอแง แบบนี้ล่ะ อากงถึงหลงนักหนา ^^

ตกเย็นกลับบ้าน วันนี้ที่ไปเซ็นทรัลมา

หม่ามี๊ไปสอยเก้าอี้นอนอาบน้ำมาให้หนูด้วย

หลังจากยืนอาบ หนีบหนูไว้ในแขนซะจนหนีบไม่ไหวแล้ว เลยต้องหาตัวช่วยเสียที

ลองครั้งแรกหนูติดใจ หน้าตาแช่มชื่นแบบนี้นี่เอง หุหุ

ขอเซ็นเซอร์ไว้หน่อยน้า ^^"

อ้วนน้อยอาบน้ำร่าเริงสุดๆ

นอนอาบไปอาบมา หนูแอบไหลลงๆเรื่อยๆด้วย ถ้าไม่มีขอบอ่าง หนูคงไหลลงน้ำไปแล้วนะนี่ ฮ่าๆ

วันที่ 26 เมษา

อยู่กันสองคนอีกแล้ว ป่ะป๊าไปทำงาน

อาบน้ำตอนเช้าเสร็จ หนูก็คว่ำ (เดี๋ยวนี้คว่ำเก่งแล้ว คว่ำใหญ่ ชันคอนานเพราะคอแข็งแล้ว สนุกคนเดียวไม่ต้องพึ่งพาใคร ฮ่าๆ)

เห็นผมแห้งแล้วย้อยมาปรกๆ น่ารักดีเลยขอเก็บภาพหน่อย

ลูกใครน้อ?? สู้กล้องซะไม่มี อิอิ

วันนี้รอยยุงกัดเริ่มจางลง หม่ามีทาแซมบัคให้แล้ว แต่ทาบางมากๆ ^^

วันที่28 เมษา

วันนี้จับหนูใส่เสื้อผ้าที่เพิ่งขุดมาจากกรุสมบัติมาซักๆแล้วให้หนูใส่

ว้าวๆ เสื้อตัวนี้ยังไม่เคยใส่เลย เอามาใส่ครั้งแรก พอดีตัวซะงั้น

เกือบใส่ไม่ทันแล้วไหมล่ะ??? ^^"

แต่ใส่แล้วน่ารักดีน้า หม่ามี๊แอบชอบ เปลี่ยนแนวนิดหน่อย ^^

นอนกินนมไม่กอดขวดก็ต้องมีกอดบรรดาพี่ๆหมี

วันนี้แอบเหงา ขอพี่หมีสองตัวเลย (พี่หมีของหนุ่มที่ไหนน้อ อิอิ กิ๊กเมลเบอร์นให้มา ตอนนี้กลับไปเยอรมันละ มาอีกทีปีหน้า ระวังตัวให้ดีน้า ฮ่าๆๆ)

นอนเต็มอิ่ม ตื่นมาอารมณ์ดี (เหมือนเคย)

นอนยิ้ม ล่อให้เล่นด้วยอีกละ อดใจไม่ไหวก็เล่นด้วยซะเลย กรั่กๆ

นอนถ่ายรุปเล่นด้วยกัน แหม........ ให้ความร่วมมือดีถึงดีมาก

ได้ภาพไม่เยอะ แต่เป็นที่พึงพอใจ ฮ่าๆๆๆ

(แม่ลุกหน้าไม่เหมือนกันเลย แง่บๆ)

แอบน้อยจายยยยยยยยยยยยย

วันที่ 29 เมษา

หม่ามี๊ตื่นก่อนตามเคย

ตื่นแล้วหนูนอนดิ้นๆมากลางเตียง

จับไปนอนคู่กับป่ะป๊าซะเลย

อิ้ววววววววววววว คนไรน้อ??? หน้าเหมือนกันจนหม่ามี๊แอบเซ็งบ่อยๆ (น้อยใจตะหากล่ะ)

ดูท่าเค้าซะก่อน เลียนแบบกันซะอย่างงั้น ^^"

วันที่ 30 เมษา

ได้เวลาดี ป่ะป๊าหยุดงานติดกันหลายวัน เราเลยไปแพร่กัน

ไปหาอากง คุณยาย และคุณยายใหญ่น้า ,,, เย้ๆ let's go!!!

จับหนูนั่ง คาร์ซีทครั้งแรก

แอบกังวลเหมือนกันว่าหนูจะโยเยไหม

แต่ที่ไหนได้ นั่งนิ่งเป็นเด็กดี ไม่โยเย ไม่ร้อง ไม่กวนใจ แถมยังยิ้มมีความสุข เล่นพี่หมี-กินนมได้เองอีกตะหาก

น่ารักจริงจริ๊งงงงงงงงงง (^3^)

จากเชียงใหม่ถึงแพร่ยิงยาวกันไปเล้ย

หม่ามี๊กับป่ะป๊าแวะแค่ลำปางแป๊บเดียว เพราะปวดฉิ๊งฉ่อง หนูตื่นมาดู แต่ก็ไม่งอแง แล้วก็หลับต่อง่ายๆ ^^

วันที่ 2 พ.ค.

กลับจากแพร่มาถึงเชียงใหม่ แวะพาหนูไปโรงพยาบาลฉีดวัคซีน hip ตามนัด

หนูไม่ร้องสักแอะเลย เก่งมากๆ

พากลับบ้าน ไม่มีวี่แววใดๆจากวัคซีนเลย (หมอบอกว่าบางคนอาจจะมีไข้ต่ำๆ)

แต่หนูสบายบรื๋อๆ

แต่พอวันที่ 3 หนูถ่ายแต่เช้าเลย

ปกติหนูจะถ่ายวันละ 3 ครั้ง max สุดๆนะ

แต่วันนี้หนูถ่ายเรื่อยๆเลย สังเกตดูสีของอึอึ๊ สีเริ่มผิดปกติ เลยโทรหาป่ะป๊า

ตกเย็นรอไม่ไหวแล้วก็เลยให้คุณย่าพาไปโรงพยาบาลกัน

เพราะแอบห่วงด้วย ระหว่างวันหม่ามี๊สังเกตว่าหนูงอแงผิดปกติ เหมือนจะหงุดหงิดง่าย

ไม่ค่อยกินนม เอ........ ยังไงกันน้อ

โทรถามพี่พยาบาลที่สนิทกันเค้าบอกว่า ถ้าไม่สบายใจพามาหาหมอดีกว่าเพราะน้องไม่ค่อยกิน เอาแต่ถ่ายๆ น่าเป็นห่วงอยู่

ก็เลยไปหาหมอกัน หมอดันทักซะหม่ามี๊ใจคอไม่ดี

เพราะหนูไม่ค่อยทานนมเลย หมอกลัวว่าหนูจะช๊อคได้ถ้าเอาออกมากกว่าเอาเข้า

ตัดสินใจ admid เลย ใกล้หมออุ่นใจกว่า

ได้น้ำเกลือช่วยหนูคงดีขึ้น

คุณหมอขออึอึ๊หนูไปตรวจด้วย

คืนนั้นหนูเจาะน้ำเกลือครั้งแรกในชีวิต หม่ามี๊โดนคุณพยาบาลไล่ออกมา เพราะขนาดยังไม่โดนเจาะ

หม่ามี๊ต่อมน้ำตาแตกไปแล้วครับพี่น้อง ^^"

เดินออกห้องมาน้ำตาก็ไหล สงสารลูกสุดหัวใจ แต่ทำไรไม่ได้ (จริงอย่างเค้าพูดล่ะ เป็นเอง เจ็บเองซะดีกว่าอีก)

สักพักพยาบาลพาหนูมาส่งคืนที่ห้อง

หนูร้องไห้จ๊ากๆมาเลย

หม่ามี๊รีบรับหนูมาอุ้มแนบอก หนูสะอื้นแต่หยุดร้องแล้ว

สักพักก็ผลอยหลับไปเลย ท่าทางจะเพลียๆ

ทีแรกแอบสงสัยจะเจาะน้ำเกลือยังไงน้อ??

เข็มคามือหนูจะดึงออกไหมน้อ

แต่สุดท้าย คลายข้อข้องใจได้เลย

เพราะเค้าดามฝ่ามือไว้ ฮ่าๆๆ

เค้าดามไว้แบบนี้ล่ะ หนูนอนเอามือฟาดไปฟาดมายังไงก็ไม่หลุด

มีแต่เลือดแอบซึมเพราะหนูฟาดแรงไป เข็มแอบเลื่อน ^^"

คืนแรกหนูยอมนอนเตียงเด็กของโรงพยาบาล

อาจเพราะหนูเพลียหลับไม่รุ้ตัว

แต่คืนต่อมา เราต้องกลับมานอนกอดกันเหมือนเดิม

ต้องใช้เตียงใหญ่ หมอนกั้นๆ และกอดกัน หนูถึงยอมนอน

หม่ามี๊แอบผลัดมือกับป่ะป๊าให้กล่อมหนู แต่ไม่สำเร็จเลย

ต้องอกนี้มือนี้เท่านั้น ที่หนูยอม ^^"

คืนวันที่ 4 หนูเริ่มดีขึ้น ทำตัวร่าเริงสดชื่นเหมือนคนธรรมดาๆ

หนูเลยนอนแผ่เหมือนอยู่ที่บ้านเด๊ะๆ ^^

หม่ามี๊ก็แอบโล่งใจ

ป่วยครั้งนี้ ท้องเสียนอนโรงพยาบาลไป 3 คืน3วันเต็มๆ

สุดท้ายออกโรงพยาบาลมา หม่ามี๊จะกลายเป็นคนมือเปื่อยไปซะแล้ว

เพราะอะไรหรอ??

ก็แอบกลัวมือสกปรกไง ก็ล้างๆบ่อยมากกกกกกกกกก

ไม่อยากให้หนูติดเชื้อแบคทีเรียอะไรทั้งนั้น

ก็หนูป่วยทีหม่ามี๊กับป่ะป๊าใจแทบสลายเลยลูกจ๋า~~

ปล.

- รีบอัพมากๆ และไดก็ยาวมากๆด้วย แต่พอดีมีนัดกับพี่เอ๋จะไปหม่ำๆกันเลยต้องจบแระ

ได้เวลานัดแล้ว เดี๋ยวไปไม่ทัน เดี๋ยวมีไรเพิ่มเติมจะมา edit นะค้า

แว๊บๆ