เห้อออออออ มานั่งดูแล้ว เป็นอะไรที่... บอกไม่ถูกเลย

เดี๋ยวนี้กลายเป็นคนอัพได เดือนละครั้งแล้วหรือนี่

วันนี้ฤกษ์งามยามดี หลังจากทำรูปไว้ตั้งแต่อาทิตย์ก่อนแล้ว ว่าจะอัพไดๆ ก็ไม่ได้อัพสักที อ่ะเห้ออออ

วันนี้อัพละน้า.............

(ข้ามวันข้ามคืน วันคืนเพี้ยนไป ช่างมันเน๊อะ คร่าวๆแล้วกัน ,,, สัญญาว่าจะพยายามหาเวลาอัพไดให้ลูกให้ได้นะจ้ะ)

เริ่มจาก อาทิตย์ วันที่ 7-8-9 เราเดินทางไปแพร่กัน

เพราะวันอาทิตย์ที่ 9 มีนา โกบอลจะแต่งงาน

หม่ามี๊ตื่นแต่เช้า ตื่นคนแรกเลย  ตื่นมาเก็บข้าวของ ,,, ที่ต้องตื่นเช้าก็ไม่ใช่เพราะใครเลยนอกจาก สัมภาระของหนูเมลเบอร์น เยอะกว่าใครเพื่อน

เสื้อผ้า ของหม่ามี๊และป่ะป๊า 2 คนมีแค่ 1 กระเป๋า

แต่ของหนูนี่สิ 4 ชิ้นเบิ้มๆ ... อ่าง/กะละมังอาบน้ำ ตระกร้าผ้าขนหนูและเสื้อผ้า ตระกร้าชุดชงนมและหม้อนึ่งขวดนม (อ่อ อันนี้ลืมบอกไปว่า ได้อภินันทนาการสืบทอดมาจากพี่ปุกค่ะ ... เวิร์คมากเลยค่ะพี่ เป็นอีกชิ้นนึงที่รู้สึกว่าใช้คุ้มมากกกกกกกก เลยค่ะ ขอบคุณอีกครั้งค่ะพี่) และอีกชิ้นใหญ่ๆของหนูก็คือ ถุงใส่เครื่องนอนของหนู เพราะหม่ามี๊ตัดใจไม่ได้ถ้าไม่เอาพี่สิงโตของหนูไปด้วย กลัวหนูจะนอนไม่ได้ ฮ่าๆ ^^"

ออกเดินทางตอนสายๆ ไปแบบสบายๆ หม่ามี๊ขับจากเชียงใหม่ไปถึงลำปาง แล้วค่อยเปลี่ยนให้ป่ะป๊าขับต่อจากลำปางไปถึงแพร่ (เด่นชัย)

ไปถึง ทุกคนก็กำลังวุ่นๆ แต่เราไม่มีหน้าที่อะไรเลย เพราะยาย(แม่เรา ยายเมลเบอร์น)สั่งว่าให้เลี้ยงลูกไป ไม่ต้องสน -..-"

หม่ามี๊กับป่ะป๊าก็ผลัดกันดูแลหนู ตอนว่างๆก็นั่งเล่นเนทไป เพราะคราวนี้เราเอาโน้ตบุ้คกลับบ้านไปด้วย (เป็นที่ขวางหูขวางตาอากงมาก เพราะอากงไม่ค่อยชอบหรือเห็นมัวแต่นั่งเล่นคอมพ์ 55+)

ติดใจเก้าอี้โยกก็วันนี้แหล่ะ ,,, เมลเบอร์นงอแง ง่วงนอนมะไหร่ ก็นั่งโยกไปโยกมา เพลินทั้งคนกล่อม และถูกกล่อม

ฮี่ๆ ... สบายมากเลย

...........

พอถึงวันงาน ตื่นแต่เช้า แต่ก็ไม่มากเท่าไหร่ ประมาณเกือบๆ 6 โมงได้

พิธียกน้ำชาที่บ้าน เหมือนเดิม ง่ายๆ ไม่มีไรมาก

เราก็ช่วยผู้ใหญ่ ให้ป่ะป๊าเมลเบอร์น ดูแลเมลเบอร์นไป  สรุปคือ เอากล้องไป ไม่ได้ถ่ายรูปเลย แง้ว

ได้เข้ากล้องบ้าง แต่ไปอยู่กล้องคนอื่นซะหมด ฮ่าๆ -*-

เสร็จงาน ตอนบ่ายๆเราก็เดินทางกลับกันเลย

ขากลับเราไม่ช่วยขับแล้ว ให้ป่ะป๊าขับ แต่พอดีพี่โอ๊ตติดรถกลับด้วย ก็เลยให้สองหนุ่มผลัดกันคนละครึ่งทางแล้วกัน

วันที่ 15 เหมียวมาหา

เรานัดกันไว้ดิบดี ทีแรกกะจะมาวันที่ 9 ซึ่งเราต้องไปแพร่ ก็เลยเลื่อนออกมาอีกหน่อย

หลังจากที่สัญญากันครั้งแรกไว้ว่าจะมาตอนปลายปี คือเดือนธันวาที่ผ่านมา แต่เกรงว่าช่วงนั้นเราเพิ่งคลอดอาจจะไม่ได้เทคแคร์ เลยเลื่อนออกมาเรื่อยๆ หุหุ

ครั้งนี้เหมียวบินตรงมาหาเรา พาคนบ้ามาด้วยหนึ่งคน อิอิ

สรุปว่าเหมียวพาคนบ้ามาได้ถูกใจเรามาก nice กันแบบบ้าๆ ดีใจนะที่ได้รู้จักแก.. "ไอ่บ้า" ฮ่าๆๆ

กลางคืนหนีป่ะป๊าเมลเบอร์น ปล่อยให้ดูแลเมลเบอร์น ส่วนเราขอปล่อยแก่บ้างเหอะ ตั้งแต่ท้องก็ไม่ได้ย่างกลายไปหาอบายมุขเลย 55+

คืนนี้มีแต่สาว สาว สาว ... พี่ดาว พี่ยุ้ย เหมียว พูน และเรา

ไม่ได้ออกไปดูแสงสีซะนาน ผู้ชายน่ากินเยอะแยะ แต่กินไม่ได้ เพราะนอกจากเราจะกินไม่ได้เพราะภาระพันธะแล้ว เราว่า ผู้ชายที่เห็นส่วนมาก จะเปรี้ยวๆ ทั้งนั้น กินไปมีหวังไม่ได้โดนชะนีตบ อาจโดนผู้ชายเปรี้ยวๆตบให้มากกว่า ฮาๆ

เรากินอาหารทางสายตา แล้ว4 ทุ่มกว่าก็ขอตัวกลับบ้านมาดูลูกต่อ

แต่ได้ข่าวว่าหลังจากเรากลับ มีการปิ้งๆปั้งๆ กันเกิดขึ้น อิอิ

ไม่มีรูปเราเลย เพราะสายตาไม่อาจต้านทานแฟลช 6500slide ได้... โอ้วแม่จ้าววววววว แสงแฟลชยิงมาที ตาจะบอดให้อ่ะสิ ><

ต่อมาวันอาทิตย์ก็ไปถนนคนเดินกัน

เราไปแจมด้วย ส่งท้าย เดี๋ยวเหมียวจะกลับแล้ว... เดินตั้งแต่ฟ้ายังไม่มืด จนมืด แถมบางร้านก็กำลังจะเก็บของกลับแล้ว ฮ่าๆ

เดินไปกินไป ได้ข่าวว่าโดนคนบ้าแซวตลอดว่ากินอยู่ได้ กินยังไม่หมดก็ซื้อกินอีกแล้ว กรั่กๆ ก็มันหร่อยนี่หว่า แกก็.......

สนุกสนานจบทริปไปอย่างอิ่มหนำ (ดูรูปได้ที่ไดพี่ยุ้ยและพี่ดาวนะคะ สองไดนี้เค้าอัพกันไปชาติกว่าแล้ว เราเพิ่งจะอัพ เหอๆ)

วันจันทร์ 17 มีนา

เราอยู่บ้านกัน 3 คน หม่ามี๊ ป่ะป๊า และเมลเบอร์น

ถ้าจะออกไปไหน ไม่มีคุณย่าให้ฝากแระ เราก็เลยไปด้วยกัน 3 คนซะเลย ฮ่าๆ

วันนี้เลยยกให้เป็นวันครอบครัวไป 1 วัน

ตอนค่ำออกไปกินข้าวข้างนอกกันดีกว่า ไปไหนดีๆ

สรุปว่าตามใจป่ะป๊า คนหาเงินเลี้ยงพวกเราดีกว่า

ไปกินฟูจิ ของโปรดป่ะป๊ากัน...

หม่ามี๊อุ้มหนูนั่งตัก ให้ป่ะป๊าได้กินเต็มที่ เพราะหม่ามี๊ก็ไม่ค่อยหิวเท่าไหร่ นั่งกินอะไรที่กินง่ายๆ จะได้ไม่ตกใส่ลูกไง 55+

หนูก็เพลินเชียว นั่งมองนั่นนี่ สักพักก็กินนม แต่ไม่นอนนะ ตาแป๋วมากกกกกกกก

กินเสร็จก็เดินเข้าไปสำรวจห้างนิดหน่อย แล้วค่อยกลับบ้าน

จำได้ว่า วันนั้นไม่ได้ซื้ออะไรเลย มาเพื่อส่งของและกินเท่านั้น อิอิ

แล้วเวลาก็ผ่านไป

ช่วงนั้นหนูจะนอนดึกมากๆเลย

เมลเบอร์นเข้านอนประมาณเที่ยงคืนเป็นอย่างต่ำ ช้าสุดก็ตี 2 กว่า

หนูง่วงนอนมาก เลยงอแง มาก ,, งอแงเฉพาะเวลาจะนอนเท่านั้น ทีแรกก็ตกใจ อ่อนใจเหมือนกัน ลูกเป็นไรหว่า??

ทีนี้พอเริ่มรู้ก็รับมือไหว

แต่นี่แปลกมากๆ พอครบ 100 วันปุ๊บ หนูเปลี่ยนเลย

เลิกร้อง ไม่งอแงอีก แปลกอีกแล้ว 55+

ถึงเวลา 6 โมง ทุ่ม หม่ามี๊พาหนูอาบน้ำ แล้วก็กินนม... สักพักหนูก็เริ่มผลอยหลับไปเอง ซะงั้นอ่ะ ^^

จนถึงวันนี้ หม่ามี๊คุยกับป่ะป๊า ,,, ป๊าบอกว่า หนูหมดเวลาโปรโมชั่นแล้ว

ยิ่งน่ารักกว่าเดิม จากที่จะงอแงเฉพาะตอนค่ำที่จะนอน ก็ไม่งอแงงเลย

รวมแล้วทั้งวันจะร้องอยู่แค่ ตื่นมาแล้วไม่เห็นใคร กับหิวแล้วไม่ได้อย่างใจ ชงนมให้หนูช้าเหลือเกิน แค่นั้นเอง 555+

โอ้วววววววว ครบ 3 เดือนปุ๊บ ลุกยิ่งน่ารักน่าหลงเข้าไปอีก โฮ่ๆๆ

สรุปว่าหนูจะเข้านอนตอนไม่เกิน 3 ทุ่ม แล้วก็ไม่ต้องอุ้มกล่อมนะ หนูไม่ติดมือแล้ว ฮ่าๆ หม่ามี๊แก้สำเร็จแล้วววว เย้

ถ้าหนูง่วง แค่เอาหนูลงที่นอน จับนอนตะแคง (หนูใกล้จะคว่ำได้แล้วล่ะลูก) แล้วก็โอบหนูไว้ หันหน้าเข้าหากัน ถ้าไม่เปิด music box ก็เปิดเพลงที่โมบายล์ที่ลุงแอ๋มให้ตอนหนูเกิด แค่นั้นหนูก็จะผลอยหลับได้เอง

แล้วก็นอนยาว อาจมีตื่นมาตอนตี4-ตี5 ร้องกินนมแป๊บๆ ก็นอนต่อ

ตื่นอีกทีก็ 9 โมงกว่าเลย บางวันมียาวตื่นเกือบ11 โมงแหน่ะ ฮ่าๆ

นอนตื่นสายเหมือนป่ะป๊าไม่มีผิด -*-

กลางวันก็จะมีที่หนูนอนบ้าง แต่ก็แป๊บๆ สักชั่วโมงกว่าเกือบ 2 ชม.

ถึงตอนนี้กล้าพูดได้เต็มปากเลยว่า สิ่งที่ตั้งใจปั้นหนูให้เป็นแบบนี้ๆ มันเริ่มเข้าที่แล้วล่ะ หนูอารมณ์ดี ไม่งอแงง เลี้ยงง่ายจริงๆ

เริ่มอ้อแอ้ได้ ก็อ้อแอ้เชียว ยิ่งนานวันก็ยิ่งน่าฟัง

ชอบอ่ะ ชอบมากๆ ชอบให้หนูอ้อแอ้ เหมือนหนูขอคุยด้วย ^^

ฟังแล้วมีความสุขจริงๆนะ

อีกอย่างที่หม่ามี๊สังเกตุได้ก็คือ เวลาที่เราอยู่ด้วยกัน 3 คน ป่ะป๊า หม่ามี๊ และหนู (นั่นคือช่วงเช้าตอนตื่นนอนนั่นเอง) หนูจะอารมณ์ดีมากๆเลย แม้จะไม่มีคนเล่นด้วย

หนูจะตื่นมาอ้อแอ้ๆ ยิ้ม หัวเราะ นอนกลิ้ง ถัดตัวไปปลุกป่ะป๊าแบบ เอาเท้าเล็กๆยันให้ป่ะป๊ารู้ตัว

มีส่งสายตามองหม่ามี๊ด้วย แล้วก็ยิ้มๆ อายๆ เขินเอง น่ารักเป็นที่สุด

หนูจะมีความสุขมากกับการที่ได้อยู่บ้านด้วยกันพร้อมหน้าพร้อมตาป่ะป๊าและหม่ามี๊ ^^

ตอนหนูยังติดมือ เวลาพาหนูนอน หม่ามี๊ต้องอุ้มหนูพากบ่าแบบนี้แหล่ะ หนูจะชอบแล้วถึงจะหลับได้

ถ้ายังหลับไม่สนิท อย่าวางเชียวนะ หนูร้องจ้ากเลย เหอๆ

ช่วงแรก เล่นเอาหม่ามี๊กับป่ะป๊าเข็ดกันเลย กว่าจะได้นอน อิอิ

วันนี้ พาหนูไปหยอดวัคซีนโรต้า

หนูน่ารักไม่งอแง ตามเคย

ผมยาวแล้ว ... เราตัดผมกันไป 2 รอบ แต่ก็ยังยาวอยู่ดี

ใครๆก็พากันชม

นน.ตอนนี้หนู 5.8 กิโลแล้ว กำลังดีเลย

ส่วนสูง 60 ซม. เหมือนเดิม (ตัวยาวเชียว)

พัฒนาการดีทุกอย่าง สรุปแล้วโอเคผ่านๆ 55+

ว่าแล้วก็อัพไดหน้านี้นานเหมือนเดิม ง่วงแล้ว

ต้องรีบไปล้างขวดนมนึ่งไว้ก่อน แล้วจะได้นอนสักที

ปล.

- ไม่ได้ไปเยี่ยมไดใครเลย แต่ก็เย่ยมบ้างๆนานๆที แต่ก็นะ ไม่ได้เมนท์เลย ขอโทษด้วยนะค้า

- พี่ปุกคะ หม้อนึ่งอ่ะ เวิร์คมากๆเลยค่ะ ชอบมากกกกกกกค่ะ ขอบคุณอีกครั้งนะคะ

- ขอบคุณพี่กบด้วยนะคะ สำหรับตุ๊กตามือและน้องหมีตัวเล็กๆที่ส่งมาให้ ตอนนี้ซักเอามาเล่นกับน้องบ้างแล้วค่ะ

- พี่ปอ กลับเยอรมันเร็วๆนี้แล้ว ปีหน้าเจอกันใหม่นะคะพี่ (หรือปลายปีนี้เอ่ย อิอิ) จะสอนเมลเบอร์นท่องไว้นะ ที่รักๆ ฮันนี่ๆ 5555+ (อ่อ พี่ปอ... ตุ๊กตาเซเวนเซ่นอ่ะ เมลเบอร์นชอบเอามาเช็ดน้ำลายเลียๆมากเลย สงสัยสีสันน่าเลีย เหอๆ)

- ขอบคุณทุกๆคนที่ถามถึงเมลเบอร์นนะคะ ... น้องน่ารัก เลี้ยงง่าย และสบายดีค่า แล้วจะพยายามมาอัพไดบ่อยๆนะคะ ^^