ไม่ได้อัพไดนานมากๆ รู้ตัวไม่ใช่ไม่รู้ อิอิ

มีคนมาเตือนและทวงเยอะเรย ฮี่ๆ

อยากอัพหรอก วันที่ทำรูปเสร็จกะว่าเย็นๆจะอัพ ตกบ่ายแค่นั้นแหล่ะ เนทล่ม

แล้วก็ล่มติดต่อกันไปถึง 5 วัน ไม่ได้เข้าเนทเหมือนจะลงแดงตายเลย ฮ่าๆๆๆ

ไหนจะซื้อของ ขายของ ไหนจะเรื่องลูก ไหนจะ e mail ,,, ฮึ่มๆ นั่งบ่น(กร่นด่า) TOT ไปหลายครั้งเลย ก็แหม... เจ้าหน้าที่เค้าบอกว่า เสาร์อาทิตย์ช่างไม่ทำงาน(คือวันหยุดนั่นเอง) ต้องรอวันจันทร์ แล้วแบบว่าเราแจ้งเรื่องไปตั้งแต่บ่ายวันพุธแล้วนะ วันพฤหัสก็ตาม วันศุกร์ก็เงียบ  .........

เอ่อ เลิกบ่นดีกว่า เสียอารมณ์ป่าวๆ >.<

ย้อนอดูดเลยนะก้ะ... (ดึกแล้ว รีบอัพ รีบไปนอน พรุ่งนี้ต้องเดินทางไปแพร่ตอนเช้า แง่บๆ)

เมื่อราวๆ กลางๆ ปลายๆเดือนกุมภา (จะกลางหรือปลาย งงไหม??) พาลูกไปเที่ยวหาเพื่อน

ใช่!! อ่านไม่ผิดหรอก เพื่อนของเมลเบอร์น ฮ่าๆๆ

"น้องออม" คือเพื่อนคนแรกของลูก เกิดวันเดียวกัน ให้หลังเมลเบอร์นไม่กี่นาทีเองกระมัง

เพราะจำได้ว่าหลังตัดสายสะดือเสร็จ หมอก็ทำนั่นทำนี่นิดหน่อย แล้วเดินมาบอกว่า นอนรอก่อนนะ เดี๋ยวไปทำคลอดให้ห้องนู้นก่อน เดี๋ยวกลับมาเย็บแผล นอนพักไปก่อน

แล้วเราก็ได้ยินเสียงกรี๊ดเสียงเบ่ง สักพักก็ได้ยินเสียงเด็กร้อง .... อ่อ ลูกพี่เจี๊ยบคลอดแล้วนั่นเอง

(เรากับพี่เจี๊ยบก็รู้จักกันวันคลอดนั่นแหล่ะ รู้จักกันตอนไปนอนรอที่ห้องรอคลอด และจนถึงวันนี้ก็ยังคงติดต่อคุยกันไม่ขาด ประเด็นสำคัญก็เรื่องลูกนั่นแหล่ะครับ)

ตอนน้องออมคลอดหนักแค่ 2400 เองนะ

เมลเบอร์นชนะขาดไปเลย 3200

แต่ตอนนี้ผ่านไปเดือนกว่า น้องออมปาไป 5โลแล้ว เมลเบอร์นยังคงรักษาหุ่นไว้ที่ 4กิโลเกือบๆ 5

วันนั้นที่ไปถึง น้องออมกำลังงอแงเลย

ช่วงนั้นเมลเบอร์นหายโคลิกแล้ว เลี้ยงง่ายมากกกกก

กินแล้วก็นอน ตื่นมาถ้ากินเสร็จไม่นอนก็ มองนั่นมองนี่ไปเรื่อย

เลี้ยงง่ายจนย่า-ยาย-แม่ ของน้องออมบอกว่าอยากได้แบบนี้บ้างจัง (แหม ตอนโคลิกนะ หม่ามี๊กับป่ะป๊าแทบจะโคลิกไปกับลูกเลยล่ะ เหอๆ เลี้ยงยากสุดๆ)

เอาสองคนมาเทียบกัน เมลเบอร์นก็ตัวยาวดีมาก น้องออมก็อวบอัดเนื้อแน่นสุดๆไปเลย

เรื่องผิวพรรณ น้องออมก็จะคมเข้ม ส่วนเมลเบอร์นก็ขาวอมชมพู -*-

สังเกตว่าเอามานอนข้างกันนี่ เห็นความต่างชัดมากกกก  555+

คุยเล่นกันไปสักพัก เมลเบอร์นก็หลับเฉยเลย >.<

ก็เลยเอาลูกลงนอนเปล ที่เจ้าของเปลยังไม่ยอมนอนสักที อิอิ

เมลเบอร์นยึดเตียงน้องออมซะแล้ว 555+

น้องออมก็ยังคงบิดและเบ่งอยู่เนืองนิจ กินเยอะมากก็เลยอาจทำให้น้องค่อนข้างอึดอัด

เปลี่ยนมือกันอุ้มอุตลุด

ตาเม (ป่ะป๊าของลูก) ก็เลยขอลองอุ้ม ลองกล่อมดูบ้าง

สักพักได้เวลาแล้ว ต้องรีบกลับบ้าน เพราะป่ะป๊าของลูกจะต้องไปทำงานแล้ว

ล้วงลูกออกจากเตียงชาวบ้าน อิอิ แล้วก็กลับกัน

(เมลเบอร์นก็หลับจนถึงบ้าน วางลงที่นอนก็ตื่นมามองๆ แล้วนอนต่อ 55+ เชื้อเค้าแรงจริง!!)

****************

พอช่วงปลายเดือน วันนั้นอากงขึ้นมาเชียงใหม่พอดี เราเลยจะพาเมลเบอร์นไปหาอากง

ก่อนเข้าไปบ้านเจ็ดยอด ป่ะป๊า ก็อดที่จะพาลูกไปอวดเพื่อนที่ทำงานไม่ได้ เลยแว๊บเข้าโรงแรมไปโชว์ลูกซะหน่อย

เจอเพื่อนที่ทำงานที่เค้ามีลูกเหมือนกัน ตอนนี้ลูกเค้าได้ 3 เดือนแล้ว เห็นบอกว่าหน้าคล้ายเมลเบอร์นเลยก็เลยพากันขึ้นไปดูหน่อยสิ อิอิ

ไปถึง โอโห.... ลูกพี่เค้าชนะเลิศไปเลย น่ารักและขาวมากๆ (ขนาดว่าหลงลูกตัวเองแล้วนะ เจอแบบนี้ขอยอมแพ้ไปเลย)

เมลเบอร์นชนะขาดเรื่องเดียวเลยจริงๆคือ ผมเยอะกว่าใคร (เยอะกว่าเด็ก6 เดือนอีกตะหาก-*-)

น้องแก้ม ขาวมากๆ ขาวแบบที่ว่าเราว่าขาวโอโม่ไปเลย

เมลเบอร์นก็ขาว แต่กลายเป็นขาวเหลืองซะงั้น -*-

*********************

หลายวันต่อมา จำไม่ได้ว่าไปไหนมา

แต่จับเมลเบอร์นแต่งตัวซะสวยเลย (สวยด้วยชุดจากพี่ปุกนะคะ ขอบคุณอีกครั้งค่า)

กลับมาถึงบ้านเลยนอนเล่นถ่ายรูปกัน

มีใครหลายคนถามเราว่า หลอกล่อลูกให้มองกล้องเวลาที่ถ่ายหรอ

เราก็มานั่งคิดว่า ก็ไม่นะ  บางทีก็เรียกเมลเบอร์นๆ แล้วถ่าย แต่บางทีก็ถ่ายไปเลย ถ่ายไปเรื่อยๆ พอมาดูรูป ... อืม ลูกก็มองกล้องตลอดนี่นา

เสร็จแล้วครั้งนี้เราเลยลองซะเลย อิอิ

ถ่ายด้วยกัน ยกกล้องถ่ายเอง นอนข้างๆลูก จะดูสิว่าลูกมองกล้องเองเป็นใช่ไหม??

และแล้วรูปก็ออกมาเป็นดังนี้...

เชื่อรึยังล่ะว่า เมลเบอร์นมองกล้องเองได้ ฮ่าๆๆ

ดูจ้องกล้องตาแป๋วเลย ฮ่าๆๆๆ

ถ่ายๆไป เอารูปมาดู ก็หน้าคล้ายๆกันทุกรูป งั้นทำท่าบ้างสิ ทำหน้าทำตาบ้างจะได้มีสีสัน..

แล้วก็ออกมาเป็นแบบนี้ ไม่ได้ตั้งใจและไม่คิดเลยว่าลูกจะทำหน้าเหมือนเรา กรั่กๆ

บังเอิญมากๆ (เอ๊ะ หรือว่าเมลเบอร์นตั้งใจทำกันแน่ โฮ่ๆๆๆ)

แต่ถึงยังไงก็ตาม ถ่ายมากี่รูป ก็น่ารักทุกรูป ฮิๆ (หลงลูกซะไม่มีเลยเรา ^^")

เล่นถ่ายรูปเพลิน พอเริ่มง่วงก็ป้อนนม..

แล้วหนูก็หลับไป 1 ตื่น

ตกเย็นตื่นมาสักแป๊บ หม่ามี๊ก็จับหนูอาบน้ำแต่งตัวสวยเพื่อกินนมแล้วนอน (เพื่อ??) เอิ๊กๆ

ชุดสวยชุดนี้ป้าบุ๋ม ซื้อมารับขวัญหนูตอนเกิด แต่พอนึกได้จะเอามาใส่ก็พอดีตัวแล้ว ใส่อีกครั้งคงติดเป้าล่ะ เพราะหนูยืดเร็วมากกกก -*-

ตอนนี้ 2 เดือน ใส่size nb - 3 m. ไม่ได้แล้ว  ต้องขยับมาเป็น size 3 เดือนซะแระ >.<

**********************

พอครบวันที่หนูอายุได้ 2 เดือน วันนั้นป่ะป๊าไม่ว่างเลยเลื่อนนัดป้าหมอ ไปโรงพยาบาลกันวันที่ 29 แทน

วันนั้นออกจากบ้านหนูไม่งอแงอีกเช่นกัน ไปกันแบบชิลๆ

ไปถึงก็ตื่นเต้นกับป่ะป๊าว่าพัฒนาการหนูจะเป็นไงบ้างน้อ???

ไปชั่งวัดได้ออกมาดังนี้จ้า

นน.ณวันนั้น หนูชั่งได 4955 กรัม (เกณฑ์เฉลี่ยอยู่ที่ 4600 กรัม สำหรับ ด.ญ.)

ความสูง 59 ซม. (เกณฑ์เฉลี่ยอยู่ที่ 55 ซม. สำหรับด.ญ. นะคะ)

รอบอก รอบศรีษะ เป็นไปตามพัฒนาการทุกอย่าง

หม่ามี๊กับป่ะป๊าโล่งอกสบายใจ

วันนั้นหนูได้ฉีดวัคซีนด้วย 1 เข็ม

ป่ะป๊าเป็นคนพาหนูเข้าไป เพราะหม่ามี๊ป๊อด ฮ่าๆ กลัวเห็นลูกร้องไห้ ทนไม่ได้อ่ะ เดี๋ยวร้องตามแย่เลย

ป่ะป๊าบอกว่า หนูร้องจ๊ากเดียวตอนโดนเข็มแทง พอฉีดเสร็จก็เงียบเหมือนไม่มีไรเกิดขึ้น

ป่ะป๊าอุ้มเดินออกจากห้องมา หนูซบบ่าตาเคลิ้ม จะนอนอีกแล้ว (เหมือนไม่มีไรเกิดขึ้นจริงๆฮ่าๆ)

เดือนหน้า หม่ามี๊กับป่ะป๊าจะพาหนูไปหยอกวัคซีนโรต้านะจ้ะ ขอพักระยะหน่อย อิอิ ปั่นเงินกันเกลียวเลยลูกเอ๋ย >.<

กลับมาถึงบ้าน เปลี่ยนเสื้อผ้าให้หนู แล้วเปิดแอร์ให้หนูนอน

(ลูกขี้ร้อนมากๆเลย ขนาดว่าป่ะป๊ากับหม่ามี๊ขี้ร้อนแล้วนะ หนูขี้ร้อนกว่าเป็นเท่าตัวเลย แง่บๆ)

หนูได้เปลี่ยนเสื้อผ้าใส่ชุดสบาย นอนเปิดแอร์ หนูก็จะนอนท่าแบบนี้แหล่ะ อิอิ

หมดความเป็นสุภาพสตรี แต่ก็น่ารักไปอีกแบบ อิอิ

อ่อ อีกวันเก็บตกท่านอนหนูได้

ท่านี้ป่ะป๊าจัดการเอาหมอนข้างจิ๋วมาเสียบให้หนูกอด

หม่ามี๊เลยต้องรีบถ่ายรูปไว้ดู อิอิ น่ารัก(อีกแล้ว)ซะไม่มี ลูกเอ้ย!!

(ทำหน้าไม่รู้เรื่องกำลังสลึมสลือพอดีเลยวุ้ย อิอิ)

***************************

พออีกวัน(หรือหลายวัน)ถัดมา ตอนบ่ายๆ หนูตื่นมาแล้วก็อารมณ์ดีเพราะได้นอนเต็มอิ่ม หนูก็เริ่มนอนคุยแล้วล่ะตอนนี้

เริ่มอ้อแอ้ๆ  คำแรกที่หนูส่งเสียงออกมาแล้วหม่ามี๊กับป่ะป๊าจำได้ (ตกใจด้วย) คือคำว่า อ่ะขึ๊วว (อ่านกันออกไหม??)

ทำเสียงเล็กๆน่ารักๆ เบาๆ โอยยยยยย คุยได้แค่นี้หม่ามี๊กับป่ะป๊าก็หาเรื่องคุยด้วยเป็นตุเป็นตะเลยลูก อิอิ

นอกจากนี้ ตอนนี้หนูยังถอนหายใจ เห้ออออ  แล้วก็พูดว่า เออ ได้ด้วย -*-

(หน้าตาหนูตอนตื่นมาแบบอารมณ์ดี หนูนอนเต็มอิ่มแล้วค่ะ)

วันนี้หม่ามี๊เปิดเพลงไป ทำงานไป อุ้มหนูด้วย หนูยังไม่นอน หม่ามี๊ก็ได้ยินหนูส่งเสียงติดต่อกันค่อนข้างยาวเลยทีเดียว หลายวิมากๆอ่ะ

แอบเข้าข้างตัวเองว่า ลูกกำลังร้องเพลง ฮ่าๆ

กลับเข้าเรื่องต่อ... พอหนูนอนเต็มอิ่ม ตื่นมาอารมณ์ดีก็เริ่มคุย

เวลานั้นป่ะป๊าเลิกงานกลับมาพอดี ก็เลยพากันมารุมนอนคุยกับหนู

หม่ามี๊ก็เลยชวนป่ะป๊าถ่ายรูป ,,, มาลองดูสิ ว่าหนูรู้งานเก่งแค่ไหน ฮ่าๆ

วันนี้ถ่ายกันสามคน หนูมองกล้องนิดหน่อย เพราะมัวแต่มองเอามือมาเขี่ยหน้าหม่ามี๊ เอิ๊กๆ

โอยยยยยย ยิ่งอัพไดไป เขียนไป รำลึกย้อนหลังไป ก็ยิ่งหลงลูกตัวเองมากขึ้นทุกทีๆ >.<

นี่ล่ะ เค้าเรียกว่า "หลังรักหัวปักหัวปำ" ของจริง!!

พอหนูคุย-เล่นจนหิว ก็ร้องเป็นอันเข้าใจว่าจะกินนม

ก็ป้อนนมให้หนู กินอิ่มก็มีคุยกันบ้างนิดหน่อย แล้วก็ลองวางหนูลงที่นอน

หนูก็จะนอนต่อได้เอง เดี๋ยวนี้เก่งใหญ่แล้ว ไม่ต้องกล่อมให้มากมาย หุหุ

(เดี๋ยวนี้กลางคืนหนูเริ่มนอนยาวแล้วล่ะ ตื่นอย่างมากคืนนึงไม่เกิน 2 ครั้ง แต่ประจำเลยก็คืนละครั้ง ประมาณตี3ตี4 หนูเข้านอนประมาณ 4 ทุ่ม บางคืนนอนยาวเลย4ทุ่มครึ่ง ตื่นอีกที7โมงครึ่ง มหัศจรรย์มาก (มี๊แอบสงสัยเลยถามหมอ หมอบอกว่าไม่เป็นไรสำหรับเด็กกินนมชง มันจะอยู่ท้องได้นาน ทำให้น้องไม่ต้องตื่นมาหิวกลางดึก หุหุ) และการกินของหนู หนูก็จะกินหนักๆ ตอนรอบเย็นๆค่ำๆ กินไปแบบ ขวด3ออนซ์ต้องรีฟิลสามขวดอ่ะ กรั่กๆ)

ตอนนี้เอาที่นอนคุณสิงโตมาให้หนูนอนแระ หลังจากที่ลุงกิจ ลุงเชษฐ์ เพื่อนป่ะป๊าซื้อมาให้ตอนหนูเกิด

ต้องรีบเอามานอนซะแล้ว เดี๋ยวจะนอนไม่ได้ เพราะหนูยาวขึ้นๆทุกวัน 55+

ดูท่านอนเค้าซะก่อน....ง หลับสบาย น่าอิจฉาจริงๆเล้ย!!

**********************

สุดท้ายก่อนจาก

ฝากขอบคุณทุกคนที่ถามไถ่ถึงน้องเมลเบอร์นนะคะ

เบญ พี่เม และเมลเบอร์น ขอบคุณทุกๆคนเลยค่ะที่ปราถนาดีคิดถึงและเป็นห่วง พี่ป้าน้าอาบางคนก็ส่งของเล็กๆน้อยๆมาให้ ทั้งที่เคยคุยกันและไม่เคยคุยกัน ได้แต่มาอ่านได

เบญอยากบอกว่า รู้สึกดีใจจริงๆ รู้สึกดีมากๆเลย ขอบคุณแทนลูกเลยค่ะที่มีแต่คนเอ็นดู ,,, อยากตอบแทนถ้าทำได้ ตอนนี้คงทำได้แค่จะพยายามเลี้ยงน้องให้ดีที่สุดค่ะ (เกี่ยวไหมอ่า??)

ส่วนพวกเสื้อผ้าชุดน่ารักๆ ถ้าใครจะซื้อให้น้อง เบญรบกวนขอเรียนเลยนะคะว่า ไม่ต้องไปลำบากซื้อเลยค่ะ ชุดแบบรับช่วงต่อจากพี่ๆตัวเล็กๆในไดนี่ ส่งต่อมาได้เลย ไม่คิดมากค่ะ จะได้ประหยัด ช่วยลดโลกร้อนด้วย ฮ่าๆ (เกี่ยวอีกไหมเนี่ยะ อิอิ)

(พี่ก้อย พี่เอิร์น คะ ,,, ได้รับชุดที่ฝากพี่เอ๋มาแล้วค่ะ แต่มาถึงตอนนี้ ติดเป้าไปแล้วค่ะ แง่บๆ แอบเสียดาย เมลเบอร์นยืดไวมากกก ขออนุญาติเก็บส่งต่อให้หลานเบญนะคะ (อีก 3 เดือนจะคลอดแล้ว หุหุ) ขอบคุณพี่ก้อยพี่เอิร์นมากๆค่ะ)

(คุณแม่น้องต้นตาลต้นข้าว เบญได้รับของแล้วค่ะ ขอบคุณมากๆเลย ชุดหมียังทันใส่อยู่ค่ะ ใหญ่ไปหน่อย ก็พอดีอ่ะคะ แต่คงต้องจับใส่ในคืนที่เปิดแอร์นอนทั้งคืนเลย เพราะเมลเบอร์นขี้ร้อนมากๆค่ะ ห่มผ้าก็ไม่เอา ใส่ชุดแบบนี้ถ้าไม่เปิดแอร์ฉ่ำๆ ก็นอนดีดดิ้นเหมือนจะให้เอาชุดออกให้ได้อ่ะคะ หุหุ ขอบคุณนะค้า)

(พี่กบคะ เบญส่งหลังไมค์ไม่ได้ เพราะเบญไม่ได้สมัครเมมเบอร์เพิ่มพื้นที่ แต่เดี๋ยวเบญฝากพี่เอ๋ไปแล้วกันค่ะ ขอบคุณล่วงหน้านะคะพี่ ^^)

(พี่โอ๋คะ เสื้อ HUG ใส่ได้ครั้งเดียวจริงๆเลย ผ่านไป 5 วันเอามาใส่อีกที แว๊กกกก ติดเป้า เหอๆ ,,, แต่ชุดกระโปรงชมพู จะใส่วันอาทิตย์นี้ค่ะ งานแต่งพี่ชายเบญ เดี๋ยวชักภาพมาให้ยลนะคะ ขอบคุณอีกทีค่ะ ,,, ว่างๆเอาของมาฝากระบายได้นะคะพี่ ยินดีรับใช้ค่ะ หุหุ)

(น้ากล้วย... เบญมาอัพตามสัญญาแล้วนะ อัพช้ามากๆเลย คืนนี้เมลเบอร์นอึไม่ออก ไม่ค่อยยอมนอน ต้องเจอสวนไปทีนึง ตอนนี้หลับสบายไปแล้ว 55+ ,, หายคิดถึงรึยาง?? อิอิ)

ตกหล่นประการใด ไว้จะมาตามเก็บนะคะ

ไปนอนแล้ว พรุ่งนี้มีไรต้องทำอีกเยอะ ,,, เยอะมากๆ (แค่คิดก็เหนื่อยแว้ว)

(ทิ้งท้ายเลี่ยนๆเหมือนเดิม)

ปล.พี่ดื้อหัวเน่าไปแล้ว ,, ซะเมื่อไหร่ ยังรักเหมือนเดิม แต่รักเมลเบอร์นมากกว่า เลยยังไม่กล้าให้เข้าใกล้น้องนะ กลัวพี่ดื้อไม่รู้อะไรเดี๋ยวทำน้องเจ็บ ที่สำคัญกลัวขนพี่ดื้อทำน้องไม่สบายอ่ะ ไว้น้องโตสักหน่อย รับรองได้เล่นกันสนุกแน่ๆจ้า =^.^= เหมียวๆ